1950-yillar ikkinchi yarmi – 1960-yillar О‘zbekiston rangtasviridagi asosiy tendensiyalar

Ushbu dissertatsiya avtoreferati 1950-yillarning ikkinchi yarmi – 1960-yillar Oʻzbekiston rangtasviridagi asosiy tendensiyalarini tadqiq etadi. Tadqiqotda ushbu davrdagi badiiy jarayonlar, ijodiy izlanishlar, milliy oʻziga xoslikni shakllanishi, Gʻarb modernizmi va an'analar oʻrtasidagi oʻzaro aloqadorlik chuqur tahlil qilingan. Zamonaviy tadqiqot uslublari, jumladan, postkolonial va dekolonizatsiya diskursi, fanlararo tadqiqotlar kontekstida yangicha yondashuvlar qoʻllanilgan. Shuningdek, ushbu davrdagi san'atning ijtimoiy-madaniy va tarixiy jarayonlar bilan aloqadorligi, obraz yaratish uslublarining oʻzgarishi, janrlar transformatsiyasi va rassomlarning ijodiy izlanishlari keng yoritilgan.

Asosiy mavzular

XX asr Oʻzbekiston rangtasvirida asosiy tendensiyalar: Tadqiqotning asosiy qismi 1950-yillarning ikkinchi yarmi – 1960-yillar Oʻzbekiston rangtasviridagi oʻzgarishlar va tendensiyalarga bagʻishlangan. Ushbu davrda milliy maktabning shakllanishi, Gʻarb modernizmining ta'siri, an'analar va yangilikning oʻzaro integratsiyasi, shuningdek, ijtimoiy-madaniy omillarning san'atga ta'siri chuqur tahlil qilingan.
Milliy oʻziga xoslik va Gʻarb modernizmining integratsiyasi: Dissertatsiyada Oʻzbekiston rangtasvirida milliy oʻziga xoslikni shakllantirish jarayoni, Gʻarb modernizm tendensiyalarini oʻzlashtirish va ularni milliy an'analar bilan uygʻunlashtirish masalalari yoritilgan. Rassomlarning ushbu ikki yoʻnalishni uygʻunlashtirish borasidagi ijodiy izlanishlari, yangicha obrazlar yaratishdagi tajribalari atroflicha oʻrganilgan.
Zamonaviy san'atshunoslik metodologiyasi va yangi yondashuvlar: Tadqiqotda Oʻzbekiston rangtasvirini oʻrganishda zamonaviy ilmiy metodologiyalardan, jumladan, postkolonial va dekolonizatsiya diskurslaridan foydalanilgan. Bu esa oʻtmishdagi ilmiy paradigmalarni qayta koʻrib chiqish va badiiy jarayonlarni yangi nuqtai nazardan tahlil qilish imkonini bergan.